nathalie en kurt gaan circleair travel blog

liefde voor de Tupolev,

liefde voor Nieuw Zeeland

en dus nemen we een stukje 'kiwi' mee naar Australie




Auckland... hier zijn we al eens geweest. Die Sky Tower komt ineens niet meer vreemd over. Merkwaardig hoe een stad waar we ooit drie dagen in ronddartelden na meer dan twee maand toch zo vertrouwd aandoet. Zesenzeventig dagen, meer dan 8000 kilometer bollen met die grijze toverdoos genaamd Tupolev, en ontelbare schitterende zichten en ervaringen. Niet dat we in een begrafenisstemming verkeren, maar het doet toch wat. Net nu we een beetje greep kregen op dit land en haar (vaak knettergekke)inwoners; net nu we de produkten in de supermarkt konden thuisbrengen; net nu we de eigenaardigheden van de Tupolev begonnen kennen. Dat de gordels niet willen uitrollen als hij stilstaat, wisten we al. Maar dat zijn elektrische vensters niet willen dichtgaan op een helling, hebben we pas nu uitgevlast. Of wellicht voelt ook de Tupe het einde van de idylle naderen. Nooit kunnen denken dat er op twee maand tijd een band tussen mens en metaal zou groeien.

Gletsjers, ravijnen, bungysprongen, dolfijnen, regenwouden, ellenlange hagelwitte stranden, pinguins, besneeuwde bergtoppen, kayaks, Maori-konten en nog een rist andere zaken die ons niet meteen te binnen schieten. Dat moeten we vanaf morgen allemaal missen, al zitten de bijhorende gevoelens en geuren en kleuren nu wel onherroepelijk in ons systeempje opgeslagen.

Gedaan, maar niet voorbij. Verre horizonten lonken. Al ligt die horizon op ocharmekes drie uurtjes vliegen van hier. Australia, prepare yourself, the Belgians are coming!





Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |