Ruud en Bien in Colombia travel blog

 

 


We zijn lekker met de tram en de trein naar Schiphol gegaan in plaats van in de ochtendspits in de file te gaan staan. We vlogen via Panama naar Bogotá zonder problemen. In Bogotá kwamen we in een enorme lange rij terecht. Verstand op nul en schuifelen maar. Er was verderop een apart loket waar niemand in de rij stond en iedereen zo door kon lopen. Het bleek een loket speciaal voor reizigers uit Canada en Nigaragua. Later begrepen we van Dan dat deze "special treatment" het gevolg was van visa-eisen die van de ene op de andere dag werden ingesteld voor Colombianen die Canada of Niguaragua in willen. De Colombianen waren daar zo kwaad over dat ze 80 dollar gingen vragen voor een visum voor reizigers uit Canada en Nigaragua. Voor dat geld hoef je dan niet in de rij te staan. Is ook wat waard.

Onze reisorganisatie zou een chauffeur regelen die ons met een bordje op zou wachten. We hebben alle mogelijke spellingen van onze naam bekeken, maar van al die mannen met bordjes zat die voor ons er niet bij. Jammer, toch maar met de taxi. Het was een officiële airport taxi maar de weg naar ons hotel moest hij opzoeken op google maps. Dat ging een tijdje goed, maar toen we bij het centrum aankwamen waren er een paar straten opgebroken en google lag eraf. En onze chauffeur ook. Hij moest omrijden en we kwamen ineens in een wel hele slechte buurt van Bogota terecht. Mocht ons hotel zich in deze buurt bevinden dan hadden we al besloten niet uit te stappen. Hangjeugd, zwervers, overal troep en dichte rolluiken voor de winkels. Gelukkig kwamen we weer op de goede weg en nu viel de buurt waar hotel Regina stond ons reuze mee. Dan Parlow bleek al te zijn gearriveerd en na wat te hebben bijgekletst en een Cerveza zijn we ons bed ingestort. Het was half 10 'savonds voor hen maar half 4 'snachts voor ons.



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |