nathalie en kurt gaan circleair travel blog

Coober Pedy: werk

Coober Pedy: religie

Coober Pedy: sport en spel

geheim Zanussi-experiment?

bevolkingstelling 2006

uw "vliegende" reporter




Het moet van Kuifje op de Maan zijn geweest dat we nog eens zo'n vreemd landschap hebben gezien. Zover het oog reikt perfect witte, gele, en rode kegels van steengruis. Tot aan de horizon; het lijkt wel de rug van een of ander slapend monster. Of misschien zijn we stoemmelings middenin de filmset van Mad Max beland, dat kan ook. Al herinnert Kurt zich van de betreffende film volstrekt niets, behalve dan de weelderige dos, stevige buste en blinkende kuiten van tante Tina Turner. Tussen al die zandkegels liggen ettelijke autowrakken verspreid, waarvan de meeste er inderdaad uitzien alsof ze een glansrol in de film hebben gespeeld. Tientallen vrachtwagens ook; modelletjes die wellicht al schitterden in de eerste helft van de twintigste eeuw. En die nu, zo lijkt het, omgebouwd werden tot gigantische stofzuigers. Stofzuigers in de woestijn?! Zijn we misschien een ultrageheim testgebied van Zanussi binnengedrongen? "Wereldvreemd" is waarschijnlijk nog het meest toepasselijke woord om de zaak te beschrijven.

Op het eerste zicht geen kat te bespeuren in Coober Pedy, dat er toch prat op gaat een multiculturele samenleving van 3500 zielen te tellen, onderverdeeld in veertig-plus nationaliteiten. Wel zes triljard verschrikkelijk vervelende moisture flies, dat wel, voor wie elk levend wezen, en vooral wij, een feestmaaltijd betekent. In dit immens droge stukje aardbol komen ze in horden afgebromd op al wat maar een beetje vochtig is. We besluiten dat het mooie aan de verdorstingsdood in de woestijn is dat de vliegen je plots niet meer aantrekkelijk vinden. Al moeten we wel iets vinden op het probleem van de arenden die met smaak je droge botten uiteen komen scheuren.

Wonder boven wonder bestaat het enige leven op een bepaald moment uit een stuk of dertig rasechte en oerdegelijke Vlamingen. Net nu moet de VRT een stel koppeltjes de woestijn insturen onder het mom van een realityprogrammaspelletjesshow-dinges. In een afvallingskoers met als hoofdprijs het huwelijk van hun dromen in Queensland, zitten die gasten al een paar dagen op ons pad. De opvolger van Wit in Vegas, zo wordt ons verteld, is vanaf september te zien op Een. En of we nu even plaats willen maken want de opnames zijn in volle gang. Bij het horen van het eerste Antwaarpse "amaai zunne, schetteke!" kruipen we maar snel het eerste het beste hol in.

Letterlijk, vermits meer dan zeventig procent van de inwoners echte holbewoners zijn. Anno 2006 zijn er inderdaad nog holbewoners, ook al noemen ze het zelf liever een dug-out. Om de extreme zomerhitte te kunnen verdragen zijn de bewoners op het ronduit geniale idee gekomen een mollenbestaan te gaan leiden. En toegegeven, het is aantrekkelijk: een constante temperatuur van 22 graden, nagenoeg geen stof en volledig vliegenvrij. Bovendien worden de holbewoners hoegenaamd niet geremd door enige bouwbeperkingen. Familie-uitbreiding? Dan graven we toch een extra holletje bij, zeker? Ingebouwde kast nodig? Pak aan die hamer en beitel, schetteke.

Moeilijk te geloven dat dit gatste gat der gaten ook de wereldhoofdstad van het halfedelsteen opaal is. Bijna tachtig procent van de wereldproductie komt uit deze ontginningsputten. Het klinkt weliswaar allemaal groots en industrieel, maar ziet er vooral zeer amateuristisch uit. De stofzuigers blijken zelf in elkaar geknutselde zuigmachines te zijn om het ondergrondse grind naar de oppervlakte te brengen, en de voornaamste werktuigen zijn pneumatische hamer en beitel, zelfgeknutselde dynamietstaafjes en... een wichelroede. In Tom's Opal Mine worden we verwelkomd door Claire. We hadden een potige kerel met handen als kolenschoppen verwacht, maar krijgen in de plaats een tenger ding, amper groter dan Kylie Minogue, en gekleed alsof ze rechtstreeks uit een hippiecommune komt. "I work here as a miner," zegt ze, en ze zet haar woorden kracht bij door met een ontstellend gemak een beest van een drilboor de rotswand in te pleuren. Opal mining is geen exacte wetenschap, wist ze er nog aan toe te voegen. Met een wichelroede kun je een idee krijgen van waar de nerven in het rotsgesteente lopen. "Here, try it out." Lientje--geboren en getogen in de empirisch-verificationistische wetenschap--wil dat wel eens proberen, maar is op zijn zachtst gezegd heel erg sceptisch. "Wat voor een hippie-toestanden zijn me dat?!" Na een test run waarin volstrekt niets gebeurt gaat haar gezichtje van pure you must be kidding naar opperste verbazing. Haar exact-wetenschappelijke fundamenten lijken ineen stuiken wanneer ze die dingen inderdaad ziet bewegen en ronddraaien. Claire glundert.

Haar ogen twinkelen nog meer wanneer ze ons naderhand inwijdt in de geheimen van de boem en ons een explosives-staaf in de pollen duwt. "Ammoniumnitraat, wat diesel, een ontsteker en gazettepapier," meer is er niet nodig voor een stevige blast. In het naar buiten hollen denken we dat ze nog "don't try this at home, kids" heeft geroepen.

Coober Pedy, het is ontegensprekelijk een van de mafste plekken op aarde. Of waar anders kan je ook nog inschrijven voor de wekelijkse fish and chips dinner night in een ondergondse Servisch-orthodoxe kerk?



Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |