Ruud en Bien in Colombia travel blog

 

 

museum

 

homeless


Zo snel als we in slaap waren gevallen, zo snel werden we ook weer wakker. Veel en veel te vroeg. Alle tijd om onze koffer te reorganiseren. Veel ruimte was daar niet voor want ons bed was net zo groot als de kamer. Kingsize zullen we maar zeggen. Het ontbijt begon pas om 8 uur. Toen we met Dan eenmaal aan tafel zaten hebben we uren bijgepraat. Toch weer veel gebeurd sinds dat hij twee jaar terug in Nederland was. Tegen het einde van de morgen zijn we door downtown Bogota gaan lopen. Echte grote stad met 10 miljoen inwoners. In het centrum wonen weinig mensen. Wel veel verborgen armoede zo te zien. Veel vuil op straat en veel daklozen. Ook veel bedelaars, waaronder nogal wat Venezolanen die gevlucht zijn. Erg zielig gezicht met kinderen en al op straat. Ik begrijp dat de grenzen niet dicht gaan voor ze. In de tijd van Pablo en voor de deal met de Farc vluchtten juist heel veel Colombianen naar Venezuela en dat schept een band.

Je kunt natuurlijk als toerist niet rondlopen zonder een museum te bezoeken. Dus we zijn naar El Museo del Oro, het Goudmuseum, gegaan. Daar zagen we de vele gouden sieraden van de oorspronkelijke bevolking van Colombia. Veel indianenstammen die na de komst van de Spanjaarden rond 1500 eerst van hun goud zijn beroofd en daarna in de loop der tijd vrijwel zijn uitgeroeid. Het was een prachtige collectie. Wat me het meeste is bijgebleven is de vitrine met allerlei rookwaren voor de hoge priesters. Het was een soort gouden pijpje. De Engelse tekst vertelde dat de priesters die pijpjes gebruikten voor "inhaling a powerful hallucinatory substance, the 'yopo'. They achieved elevated states of awareness, so they could perform their prophetic duties and communicate with mythical beings". Tja, zo kun je het ook noemen.

De Colombianen zijn verder zo te zien een vrolijk volk dat graag veel en hard praat. Iedereen schreeuwt een beetje. Wel fijn voor mij. Niet dat ik het goed kan verstaan want ondanks mijn Spaanse lessen en tweehonderd afleveringen van Narcos klinkt het mij nog wat vreemd in de oren.

De binnenstad wordt flink aangepakt en veel straten liggen open. Dat mag ook wel want je stapt overal zo maar in de vele gaten in de straat als je niet goed uitkijkt. Er rijden veel auto's en motoren. Ondanks dat we op meer dan 2000 meter hoog zitten is de lucht niet bepaald fris hier in het centrum van Bogota. Maar het wordt vast heel mooi die stad. Overal worden fietspaden aangelegd en Colombianen schijnen fietsgek te zijn dus dat geeft hoop voor de toekomst.

Bogota mag dan op meer dan meer dan 2000 meter liggen, als toerist wil je natuurlijk hoger als dat kan. En dat kan inderdaad door naar Monserate te gaan dat op 3000 meter ligt. We zijn met een treintje naar boven gegaan nadat we een uur in de rij hadden gestaan. Waanzinnig uitzicht over de stad en een geweldig restaurant. Daar moesten we wel in omdat het ging regenen. Voldaan gingen we terug om te ontdekken dat er naar beneden ook weer een rij van een uur was. Het leven van een toerist gaat niet altijd over rozen. Gelukkig was de bui voorbij.

Om 8 uur in de avond ontmoetten we onze reisleider en de rest van de groep. Onze reisleider is een goed opgeleide Colombiaan met gevoel voor humor. Helaas ook wat lang van stof en na een uur voorlichting waren we murw. Genoeg gelachen. Gelukkig gingen we daarna met de groep uit eten en dat was heel lekker en gezellig. Met Canadezen, Britten in de groep en een enkele Zwitser is het een internationaal en bereisd gezelschap.

Toch maar weer vroeg naar bed gegaan want de jetlag hakt er nog aardig in.



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |