Ruud en Bien in Colombia travel blog

 

 

 


Vandaag gaan we met de bus terug naar Bogotá om een korte vlucht te maken naar Neiva. In de bus heb je tijd om de stad nog eens te bekijken. De laatste jaren is hier een creatieve Graffiti cultuur ontstaan. Het zijn prachtige kunstuitingen, vaak met een politieke boodschap. Vrijheid van meningsuiting is hier een probleem en veel politieke boodschappen zitten verstopt in Graffiti. De politie trad altijd hard op en dat leidde tot de gewelddadige dood van een jonge graffiti artiest Félix. De agent is nooit vervolgd. Overal zie je afbeeldingen van Felix the Cat als een soort eerbetoon en protest. In 2015 heeft Justin Bieber een videoclip opgenomen waarin hij in Bogotá met een spuitbus een viaduct onder kladdert. Onder politiebegeleiding. Dat leidde tot zoveel protesten dat de politie zich daarna wat rustiger houdt.

Het openbaar vervoer is een permanente bron van klachten blijkbaar. Het is zo slecht dat iedereen toch kiest voor de auto of de taxi. Plannen van de centrale overheid voor een goed werkende metro worden tegengewerkt door de taxi-maffia en de lokale bestuurders die belangen hebben in busvervoer. Die bussen staan vervolgens in de file op de overvolle busbanen. Taxichauffeurs zijn hier beroemd om hun onbetrouwbaarheid. Taximeters worden gehackt. Uber is hier erg populair, ook al is het officieel verboden. En dit ondanks ingeslagen autoruiten en lynchpartijen door de officiële taxichauffeurs. Daarom zitten passagiers van Ubertaxi's voorin en als ze worden aangehouden zijn ze familie van of bevriend met de chauffeur.

We vliegen met een klein propeller-vliegtuig naar Neiva. We zijn nauwelijks drie kwartier in de lucht en zodra de deuren opengaan komt de hitte ons tegemoet. De vesten kunnen in de koffer.

We stappen weer in een busje en rijden door een soort geciviliseerde jungle met veel groen en woningen langs de weg.

Verderop richting Villavieja wordt de omgeving droger met veel cactussen. Woestijn eigenlijk. "The valley of sorrows" volgens onze gids. De Spanjaarden dachten hier rijkdommen te vinden maar troffen doffe droge bergen aan met af en toe een geit. Daar werden ze niet vrolijk van. Wel vonden ze een plant met jeukbladeren die handig bleken om zwepen van te maken om slaven in het gareel te houden. Heb je toch wat.

We slapen in een soort herberg, genaamd Yararaka. Zeer romantisch gedaan met leuke zitjes rond een klein zwembad. Toen we op onze kamers kwamen bleken er geen plafonds in te zitten. Wel was er een rieten dak dat over het hele complex hing. Niet te hard snurken voor de buren.

We reizen in een busje met gids en chauffeur. Onze gids heeft ons op de eerste dag voorbereid op de gesteldheid van de wegen en de rijstijl van de verkeersdeelnemers. "Onthoudt dat je op vakantie bent, geen stress, ook niet omdat je meent dat de chauffeur te hard of onverantwoordelijk rijdt. Erger je ook niet aan alle gaten in de weg waardoor je op en neer en heen en weer wordt geslingerd. Dat kan in jouw anders land zijn, hier is het niet anders ". En inderdaad, wie naar voren kijkt over de schouder van de chauffeur wordt niet oud. Inhalen waar het niet kan is standaard. Gewoon tijdig weer naar rechts en niks aan de hand. Ook bij brede vrachtwagens die ons tegemoet komen en nergens op zij kunnen. Wel even in de remmen, maar verder gewoon gaan. Voor motorfietsen wordt nooit ruimte gemaakt zodat ze permanent klem zitten tussen de auto's en bussen. Had je maar door moeten rijden of een auto moeten kopen. De gaten die overal in de weg zitten moeten een feest zijn voor 4X4 auto's. En wij maar stuiteren in ons busje. Relax, geen stress. Goed advies.



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |