nathalie en kurt gaan circleair travel blog

kunstzinnig

kustzinnig




Windy Welly. Het kon een ver familielid van Eddy Wally zijn, maar het is gewoon de bijnaam van Wellington, hoofdstad van NZ. Cartofielen zullen dit plaatsje vinden aan het zuidpuntje van het Noordereiland. De brug naar het Zuidereiland, waar het echte avontuur begint. Windy is het wel, bij een aangename 25 graden giert de wind langs de oren. Wellingtonians kijken niet meer op van een zuchtje meer of minder.

De meesten zien Wellington gewoon als de haven waar de ferry naar het Zuidereiland vertrekt. Nu we toch iets comfortabeler met onze tijd kunnen omgaan, hebben we twee dagjes stad ingebouwd. Eerst en vooral omdat we het nationaal museum eens willen zien: Te Papa - Our Land. Het museum vertelt op magistrale wijze het verhaal van een natie op zoek naar een eigen identiteit. Een land waar de 'oorspronkelijke' Maori-bevolking geconfronteerd wordt met de koloniserende Pakeha (of blanken). Een zoektocht naar het aftasten tussen bevolkingsgroepen; het zoeken naar een manier om samen te leven, tegen een achtergrond van discriminatie, stammentwisten, exploderende vulkanen, en schapen. Veel schapen. Een soap, kortom, zij het dan op iets grotere schaal. Maar allemaal knap weergegeven: geen museum waarvan de voornaamste functie is dingen op formol tentoon te stellen, maar waar je interactief dingen kunt doen. Knoppen en hendels beroeren, levensverhalen ondergaan, midddenin een vulkaanuitbarsting zitten... spek naar onze bek.

Voorts toch nog even melden dat we wel degelijk groot nieuws in petto hebben. We kunnen verhuizen! Met uw hulp, weliswaar. Op Mount Victoria, even bezuiden de stad, ligt een lapje grond waarvan we het nieuwbouwprojectje wel zien zitten. Gelegen langs de bergwand, met zicht op de baai van Wellington. Een stulpje dat niet moet onderdoen voor de andere huisjes in de omgeving: een open living, vier slaapkamers, evenveel(!) badkamers, een dubbele garage langs de straat, en een liftje langs de bergwand om zonder inspanning van garage naar huisje te kunnen klimmen. Kostprijs: zegge en schrijve minimaal 800.000 euro. Wie nu op onze rekening stort krijgt alvast een weekje kost en inwoon.

Of misschien moeten we gewoon zoals de rest van de aardse stervelingen in het gezelschap van onze Tupolev morgen de ferry naar het Zuidereiland nemen...





Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |