Ruud en Bien in Colombia travel blog

 

 

 

 

 

 


Rustig dagje vandaag met weinig op het programma. Gelukkig doet de wifi het goed in dit hotel. Tenzij de stroom uitvalt en dat gebeurt regelmatig. Beetje wat werken vanmorgen. We hebben laptop en printer/scanner mee. En tijd om deze blog bij te werken. Meestal doe ik dat op mijn mobiel in de bus en sla de tekst op die ik later dan in een wifi omgeving kan inplakken.

We krijgen hier weinig mee van het grensconflict met Venezuela. Wat we wel zien is veel vluchtelingen uit dat land die van alles doen om te overleven. Ze doen de gekste acts bij stoplichten of ze verkopen daar van alles als de auto's stil staan. Of ze bedelen gewoon. We zagen zelfs een standje waar ze tasjes en mandjes verkochten die waren gemaakt van bankbiljetten uit Venezuelana. Ze zagen er nog mooi uit ook. Maar triest is het wel.

Santa Marta bruist in de avond. Overal terrasjes, barretjes en restaurants. En straatartiesten. Veel Venezolanen. De streetdancers halen het meeste op. Kinderen met een trommel en een bedelpet zijn minder leuk. Geef je die nu wel of niet? Het blijft een dilemma.

Op het terras met een G&T voor mij op tafel vertelt onze gids Juanse over het leven in Colombia. Zijn volle naam is Juan Sebastian. Hij vertelde dat de namen van al zijn vrienden vroeger op school met Juan begonnen. Juanpedro, Juanjose etc. Hij had een klasgenoot die gewoon Daniel heette. Dat werd Juandaniel. Anders werd het verwarrend.

Juanse vertelde ook over de verdeling in sociale klasse in Colombia. Colombia heeft een uniek nummersysteem om je klasse aan te geven. 6 is de hoogste klasse en 1 de laagste. 0 kan ook maar dan ben je dakloos. Het nummer is gekoppeld aan de wijk waar je woont. Hoe hoger je nummer hoe meer belasting je betaalt. Daarom verzwijgen mensen vaak hun inkomen en blijven ze in een wijk wonen met een nummer dat lager is dan ze eigenlijk toekomt.

Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |